جزيرة الفيقول

زمان طولانی تر از آن چیزی ست

که ساعت به ما نشان می دهد .

هر صدای پایی صدای رفتن نیست

هیچ نمی دانی

تا آنگاه

که

انسان لیاقت کارهای بزرگی را دارد .

اما اگر لایق احساس بزرگی نباشد ،

برای من جالب نیست.

این خاموشی درونی که همراه من است ؛ مولود گامهای شکیبایی است که

روزی را به آستانه روز دیگر می رساند

آدمی که کتاب می نویسد یا همه چیز است یا هیچ!

می دانم و نمی دانم که چه دارد پیش می آید .

جراحات یا زخم ها یک بار دیگر  هم سرباز می زنند.

درمان می پذیرند و فراموش

می شوند اما در درونی ترین جای افکارمان

 هم چنان پایدار و خون ریز باقی می مانند!!  (صادق هدایت)

همواره کوچکترین چیز

ما را نجات می بخشد!!!

بهشت شاید همان جایی باشد که در آن ‌در عین بی دفاع بودن

احساس نمی کنیم که چیزی ما را تهدید می کند!

در واقع زندگی دیوانه است : تمامی برنامه ها ، محاسبات ، یقین ها و خواستهای ما را با فراغ بال بر باد می دهد!

از آن هواهای سنگین دلچسب بود که روی قلب را فشار می دهد

 و آدم آرزو می کند که دور از آبادی دز کنج دنجی باشد و

                                                           کسی آهسته پیانو بزند!

از آسمان آبی بی رحم کمک می خواست!

تقریبا تمام پسوردهایم را فراموش کرده ام . درست مثل خیلی چیزهای دیگر!!!

هیچ صبح بهاری را در بیست و چند سال گذشته به یاد ندارم

که از دهانم بخار بیرون زده باشد!!